VISITOR

Willy, 70, ziet een ijsvogel over de beek vlak bij zijn huis vliegen. Het felle blauw en oranje doet hem abrupt stilstaan.
Thuis belt Willy Hennie, een meisje uit de buurt. Hij vraagt of ze hem wil helpen de dakgoten schoon te maken. Ze praten ook kort over Hennies studiekeuze en haar moeite met wiskunde.
Mogelijke kopers bezoeken Willy’s huis. Hun bod is veel te laag, maar Willy heeft duidelijk sympathie voor het jonge koppel.
Annie, een goede vriendin, komt op bezoek. De twee zijn zichtbaar erg close en praten over de verkoop van het huis. “Het is tijd”, zegt Willy. Annie vertelt hem over een gedicht van Mark Strand: “In een veld ben ik de afwezigheid van veld.”
Nieuwe kandidaat-kopers komen kijken, maar deze keer leidt Maaike, Willy’s dochter, hen rond. Daarna gaan Maaike en Willy eten in een brasserie in de buurt, uitgebaat door Sigrid, een kennis van Willy. In tranen vertelt Maaike over de spanningen in haar relatie. Willy weet niet wat hij moet zeggen.
We zien Hennie de dakgoten schoonmaken.
Er komen opnieuw kopers langs. Dit keer een jong koppel met een klein kind. Het kind verstopt zich in Willy’s slaapkamer.
In een korte flash-forward zien we het lege huis. Alleen een kleine spiegel is nog over, per ongeluk achtergelaten door de verhuizers.
’s Nachts wordt Willy wakker van een geluid beneden. Iemand klopt op de grote glazen schuifdeur.
Als hij het licht aandoet, ziet Willy een man buiten staan. De gestalte verrast hem duidelijk.
‘s Ochtends wordt Willy gewekt door Alina, zijn poetsvrouw, terwijl hij onderuitgezakt in zijn zetel ligt, waar hij blijkbaar in slaap is gevallen. Hij is zichtbaar van streek. Dat gebeurt hem normaal nooit.
Die avond geeft hij wiskundeles aan Hennie. Hij is er met zijn hoofd niet bij. Na de les gaat hij naar buiten en spreekt een voicemail in voor zijn ex, Isabelle. Hij vertelt haar over het pijnlijke gesprek met Maaike, maar ook over het nachtelijke bezoek van zijn vader.
We zien wat hij beschrijft: Willy zit in de keuken tegenover zijn vader, die op zijn 45ste overleed. Willy vertelt zijn leven aan die spookachtige verschijning. Hij praat over zijn kinderen, zijn werk en het huis dat hij binnenkort verlaat. Zijn vader zegt niets, maar luistert.
Opnieuw een sprong in de tijd, nu enkele jaren later. Willy is terug bij de beek, op zoek naar de vogel. Daar ontmoet hij Anna Franziska, een jonge vrouw uit de buurt. Hij gaat naar zijn oude huis, waar nu een nieuw gezin woont. Hij springt binnen in de brasserie van Sigrid. Zij vertelt hem over haar vreemde ochtend.
Tot slot zien we hem in Brussel. Daar woont hij nu. De stad slokt hem op.