PARADIS (639)
Op een verwilderd strand leeft een vrouwenkoor in een geïmproviseerd kamp te midden van het afval dat de zee heeft aangespoeld. Ze dragen zorg voor het levende en verwerpen geweld, en bedenken daarnaast nieuwe manieren om samen te leven in een door oorlog verwoeste wereld.
Op een dag duikt uit de zee Philoctetes op, een voormalige oorlogsheld die door de zijnen in de steek is gelaten vanwege een geïnfecteerde wonde. Als tragische en krachtige figuur belichaamt hij geweld en vernietiging, maar ook verlating en lijden.
Via dit epische verhaal behandelt het stuk bijzonder actuele thema's: ballingschap, sociale ellende, oorlog en de ecologische crisis. Toch toont het, temidden van de chaos, wegen van verzet die steunen op wederzijdse hulp, zachtheid en menselijkheid.
Paradis toont dat, zelfs te midden van de hel, andere werelden mogelijk blijven.