L'EVEIL DU PRINTEMPS (606)

Ze zijn jong en verlangen sterk naar liefde en identiteit: Moritz, Wendla, Melchior, Ilse, Otto en Martha zitten in een fase waarin hun gevoelens en verlangens ontwaken. Ze worden overrompeld door impulsen die ze niet altijd begrijpen en zoeken eerlijk naar antwoorden in een wereld die hun ervaringen banaliseert, maar waarin ook volwassenen worstelen met hun eigen verlangens.
Kunnen hun fantasieën openlijk uitgesproken worden, bijvoorbeeld op de studentenradio? Kunnen ze er eerlijk voor uitkomen?  Van de strenge onderdrukking van vroeger tot de overprikkeling van vandaag: is seksualiteit echt minder taboe geworden?

De Québécoise auteur David Paquet maakte een vrije bewerking van het stuk L’Éveil du printemps (1906) van Frank Wedekind. Met scherpe humor en sterke personages herwerkt hij de grote thema’s: seksualiteit en verboden, controle en vrijheid.

Regisseur Ilyas Mettioui maakt hiermee zijn eerste voorstelling in het Théâtre de Poche, in goed gezelschap van onder anderen choreografe Bérengère Bodin. Waar het oorspronkelijke stuk toont hoe adolescente verlangens worden onderdrukt door een preutse samenleving, plaatst deze versie het verhaal in onze tijd: jongeren botsen niet langer op stilte, maar op een overdaad aan prikkels – zoals pornografie, sociale media en tegenstrijdige boodschappen –  zonder dat dit hen helpt zichzelf beter te begrijpen.