Opera

Macbeth Underworld
120 minuten

Amper vier jaar na zijn vorige creatie, Penthesilea, brengt Pascal Dusapin een nieuwe opera in opdracht van de Munt. Samen met zijn librettist Frédéric Boyer duikt hij in de duistere regionen van de menselijke ziel en belicht hij hoe het kwaad zich op onontkoombare wijze verwezenlijkt in Shakespeare’s iconische echtpaar Macbeth. De jonge Franse regisseur Thomas Jolly voert de regie, terwijl Alain Altinoglu de intense dramatiek en de vocale en orchestrale rijkdom van de partituur verklankt. Het resultaat: een heerlijk lugubere gothic opera, waarin het vervloekte koppel veroordeeld wordt om hun tragedie opnieuw te beleven en rond te spoken in hun eigen herinneringen – en de onze!

LE CONTE DU TSAR SALTANE
100 minuten

“Met mij werd hun aardse lot verlicht, het verdriet werd zoet in het lied, in het sprookje werd zelfs angst charmant.” Jaren nadat tsaar Saltane zijn vrouw en zoon verstootte na valse beschuldigingen, zorgt de Zwanenprinses voor een nieuwe harmonie door te trouwen met de tsarévitch. Rimskij-Korsakov verwerkt Poesjkins sprookje, naar een oude Russische volkslegende, perfect in zijn grote sprookjesopera, die hij in 1899 componeerde ter ere van de 100ste verjaardag van Poesjkin. Net als de gevierde schrijver koos de componist voor een virtuoze, rapsodische vertelstijl. Uiteraard is ook de orkestratie een essentieel element dat de ziel van het werk belichaamt.

TRISTAN UND ISOLDE
100 minuten

Richard Wagner schreef met Tristan und Isolde (1865) een van de grootste monumenten die ooit ter ere van een onmogelijke liefde is opgericht. Hij sloeg er op harmonisch, melodisch en esthetisch vlak resoluut nieuwe wegen mee in. In mei 2019 stelt de Munt een nieuwe productie voor van dit archetype van de westerse kunst. Een uitdaging van formaat. Met muziekdirecteur Alain Altinoglu kan het Symfonieorkest van de Munt alvast rekenen op een Wagnerspecialist. Het originele regieconcept van beeldend kunstenaar Alexander Polzin en cineast Ralf Pleger zet in op een sterk gestileerd spel van tijdloze beelden en installaties, alles gerealiseerd in de ateliers van de Munt.

Nabucco
120 minuten

Eén van de allergrootste operacomponisten ooit, Giuseppe Verdi (1813-1901) zocht zijn inspiratie in de Bijbelse geschiedenis. Voor Verdi was ‘Nabucco’ zijn eerste grote succes en naar eigen zeggen het echte begin van zijn carrière. Het ‘Slavenkoor’ uit deze opera is een van de allerbekendste operamelodieën uit de geschiedenis.

Robert le diable
1 minuten

Robert le Diable, de eerste Franse opera van Giacomo Meyerbeer, is geïnspireerd op de middeleeuwse legende van de Normandische hertog Robert, waarin de eeuwige strijd tussen goed en kwaad centraal staat. Met zijn hang naar het bovennatuurlijke verenigde het libretto van Scribe en Delavigne tal van thema’s die zo kenmerkend waren voor de romantische tijdsgeest. De langverwachte première in 1831 was een weergaloze triomf. “De tempel der illusies en mirakels”, de formule waarmee Balzac de opera’s van Meyerbeer omschreef, typeert ook deze grand opéra ‘à la française’, die grootse scenische middelen vereiste.

Frankenstein (De Munt)
170 minuten

In de ban van de technologische en wetenschappelijke ontwikkelingen van haar tijd schreef Mary Shelley in 1816 de allereerste sciencefictionroman, waarin een kunstmatig gecreëerd schepsel naar het goede streeft, maar toch het kwade doet en daarom door zijn maker verstoten wordt. Tweehonderd jaar na de publicatie keert de Amerikaanse componist Mark Grey voor zijn eerste avondvullende opera terug naar het oorspronkelijke verhaal. Samen met de regisseur Àlex Ollé (La Fura dels Baus) waarschuwt hij in zijn 21ste-eeuwse interpretatie voor de groeiende kloof tussen ons vermogen om uit te vinden en ons onvermogen om te begrijpen. Een langverwachte wereldcreatie, met en over geavanceerde technologie.

La gioconda
190 minuten

In zijn tijd beschouwd als de belangrijkste Italiaanse componist van de generatie na Verdi, is Amilcare Ponchielli vandaag vooral bekend van La Gioconda, en in het bijzonder het ballet “La danza delle ore”. Het verhaal, geïnspireerd op Angelo, tyran de Padoue van Victor Hugo, speelt zich af in het 17de-eeuwse Venetië, waar samenzweringen en regatta’s het achterdoek vormen voor de lotgevallen van de zangeres La Gioconda. Tegen alle machinaties van de spion Barnaba in, offert ze alles op om haar geliefde Enzo en diens minnares Laura te redden. Regisseur Olivier Py, groot kenner van Hugo, stelt ons een dromerige versie voor van dit zwart-romantische drama, dat wordt beheerst door seks en dood.

Don Pasquale
1 minuten

‘Ik hou ervan om te stralen en grapjes te maken.’, vertelt de kokette Norina, het vrouwelijke hoofdpersonage van Don Pasquale. De 64e opera van Donizetti kan sinds zijn creatie in 1843 rekenen op een ongekend succes. De ervaren theaterschrijver bewerkte een bestaand libretto over een eeuwenoud komisch onderwerp: een oude vrijgezel wil trouwen om zijn erfenis veilig te stellen, maar hij wordt, op soms hilarische wijze, tegengewerkt door een jong stel dat zich benadeeld voelt. Hoewel Donizetti gebruik maakt van de bekende opera buffa-technieken, slaagt hij erin de farce te verrijken met een compact plot, geloofwaardige personages en melodieuze recitatieven. Regisseur Laurent Pelly voegt een stevige portie surrealisme toe aan het humoristische en bitterzoete verhaal.

De la maison des morts
100 minuten

De zin ‘In elk wezen schittert een goddelijke vonk!’ inspireerde Leoš Janáček bij het componeren van zijn laatste opera, Z mrtvého domu ( Uit een dodenhuis). Het libretto is geïnspireerd op Aantekeningen uit het dodenhuis van Dostojevski uit 1862. Met dezelfde opvallende afstandelijkheid als waarmee de Russische schrijver vertelt over zijn verblijf in een strafkamp in Siberië, maar daarnaast ook met een diep menselijk inlevingsvermogen en extreem psychologisch inzicht, componeerde Janáček in 1928 deze opera die zou uitgroeien tot misschien wel een van zijn sterkste en meest emotionele werken.

Die Zauberflöte
150 minuten

‘De kracht heeft overwonnen en kroont tot loon de schoonheid en de wijsheid met eeuwige kroon!‘ Zo eindigt Die Zauberflöte, een van dé symbolen uit de Europese cultuurgeschiedenis. Nadat regisseur Romeo Castellucci al eerder het sublieme Parsifal en Orphée et Eurydice naar de Muntschouwburg bracht, nodigt hij ons nu uit voor een meesterwerk uit de Verlichting. In deze originele en uitdagende interpretatie is de triomf van de Zon – de allegorie van de deugden – even verblindend als heilzaam. Castellucci wordt bijgestaan door Antonello Manacorda, die onlangs ook Lucio Silla dirigeerde op ditzelfde podium, een vroege maar vooruitstrevende opera van Mozart.

Supported by Taxshelter.be

logo_inverse

Download...