Philippe Sireuil

MADEMOISELLE AGNES
90 minuten

‘Ik ben artiesten spuugzat. Die parasieten die leven op beurzen, die hun nietszeggende onderlinge avontuurtjes opblazen tot grote drama’s.’
Agnès windt er geen doekjes om. Ze heeft het hart op de tong én op het web. Op haar invloedrijke culturele blog vertelt ze zonder aarzelen ‘de waarheid’ over anderen, inclusief haar zoon de muzikant.
Niemand blijft gespaard, zelfs de weinige vrienden die ze nog heeft moeten eraan geloven. Agnès onthult maar al te graag hun leugens en hypocrisie.
Maar Agnès heeft een zwakke plek: de liefde. Haar hart ligt bij een kunstenaar die veel te jong is, die op haar kap leeft, die iets te graag wauwelt over conceptuele kunst en die ze veel te veel vergeeft.

LA PUTAIN RESPECTUEUSE / LA PUTAIN IRRESPECTUEUSE
120 minuten

Bij de première van ‘De eerbiedige lichtekooi’ in 1946 choqueerde het stuk de volledige Franse pers die het stuk verweet anti-Amerikaans te zijn. Het publiek wilde het racisme dat heerste in het land van de bevrijders liever niet zien. Op het moment van de première zong Billie Holiday al over Strange Fruit, maar had Rosa Parks haar plaats op de bus nog niet verdedigd en had Martin Luther King zijn Nobelprijs nog niet ontvangen. Niemand had van Malcolm X gehoord, Angela Davis was nog een jong meisje en de beruchte Ku Klux Klan was nog steeds actief. Het toneelstuk van Sartre is geïnspireerd op de Scottsboro Boys: negen zwarte mannen tussen 12 en 20 jaar oud, beschuldigd van verkrachting van twee blanke vrouwen op basis van valse getuigenissen.

Bruxelles, Printemps Noir
135 minuten

Explosies op de luchthaven en in de metro. De dood komt voorbij en laat in zijn voetsporen heel wat ravage achter. Niet alleen lichamen, maar ook dromen, plannen, angsten, illusies. Hoe kunnen we dit vertalen naar het theater? Hoe kunnen we onze verbeelding toepassen op zulke wrede gebeurtenissen? Hoe kan fictie de werkelijkheid benaderen? Moet er een moraal zijn? Nee, geen moraal. We willen immers geen wijsheden verkondigen. We willen niet beweren dat we alles weten, dat we het begrijpen, dat we het kunnen uitleggen of dat we oplossingen kennen. We zoeken geen troost. We zijn op zoek naar een theater dat benadert, meet, afstand neemt, opnieuw probeert en gewoon theater wil zijn. We gaan resoluut voor een theater vol verscheidenheid!

Supported by Taxshelter.be

logo_inverse

Download...