Thierry Hellin

DEUX FLICS
90 minuten

Als hij zegt dat hij zijn vrouw wil vermoorden, dan is dat een grapje. De kerel die ’s ochtends op het werk verkondigt dat hij zijn vrouw wil vermoorden, zegt dat om te lachen. De kerel die oprecht zijn vrouw wil vermoorden, die zegt niets. Dominique en Gilles zijn twee flikken. Bad cop en good cop, zoals in de Amerikaanse films. Dominique is racistisch, misogyn … en heeft een dienstwapen. Dominique is onuitstaanbaar. De stress, het straatgeweld en zijn onzekere werkomstandigheden zetten hem volledig onder spanning. Gilles is een goede luisteraar, maar niet altijd een goed verstaander … Zoals elke ochtend ontmoeten ze elkaar in de kleedkamers van het politiebureau. Dominique staat op springen. Het gaat niet zo goed met zijn vrouw, ze heeft een minnaar. Een voetballer. Een zwarte.

PEGGY PICKIT
80 minuten

Twee bevriende koppels, die vroeger samen geneeskunde hebben gestudeerd, ontmoeten elkaar weer na jaren. Hebben de oude vrienden elkaar nog veel te vertellen? Liz en Frank leiden een gezellige, burgerlijk leven in een Europese grootstad. Karen en Martin zijn net gehaast vertrokken uit Afrika, waar ze zes jaar werkten in een kliniek. Iedereen fantaseert over het groenere gras van de ander: het geslaagde burgerlijke leven van de ene tegenover het humanitaire engagement van de andere, al zij het een tikje neokolonialistisch. En dat is zichtbaar in de geschenkjes die ze aan elkaar geven: Peggy Pickit, een plastic pop, product van een liberale maatschappij vs. Abeni-Annie, een uit hout gesneden pop uit een derdewereldland.

LA PUTAIN RESPECTUEUSE / LA PUTAIN IRRESPECTUEUSE
120 minuten

Bij de première van ‘De eerbiedige lichtekooi’ in 1946 choqueerde het stuk de volledige Franse pers die het stuk verweet anti-Amerikaans te zijn. Het publiek wilde het racisme dat heerste in het land van de bevrijders liever niet zien. Op het moment van de première zong Billie Holiday al over Strange Fruit, maar had Rosa Parks haar plaats op de bus nog niet verdedigd en had Martin Luther King zijn Nobelprijs nog niet ontvangen. Niemand had van Malcolm X gehoord, Angela Davis was nog een jong meisje en de beruchte Ku Klux Klan was nog steeds actief. Het toneelstuk van Sartre is geïnspireerd op de Scottsboro Boys: negen zwarte mannen tussen 12 en 20 jaar oud, beschuldigd van verkrachting van twee blanke vrouwen op basis van valse getuigenissen.

La Ville des Zizis
90 minuten

Zes mannen begraven samen de zevende… Een triest begin van een verhaal. Maar de vrienden die elkaar ter gelegenheid van deze trieste gebeurtenis terugzien, gaan niet meteen terug hun eigen weg. Ze zoeken uit wat ze samen kunnen doen om het verdriet te overwinnen. Eline Schumacher liet zich voor dit werk leiden door een persoonlijke overpeinzing. Omdat haar vader geen vrienden heeft, is ze bang dat niemand naar zijn begrafenis zal komen. Geïnspireerd door mannelijke helden uit cultfilms of vinyl covers, verzint ze op podium vrienden van de voetbal, oude schoolkameraden, cafévrienden, maten uit het leger of collega’s op kantoor… Denkbeeldige vrienden die haar vader eigenlijk niet heeft. Maar wat als deze groep haar vader nodig had om gelukkig te zijn en niet andersom?

Playback d'histoires d'amour
90 minuten

Neem nu Franse liefdesliedjes die ons getekend hebben sinds de jaren ’60...

Lees dan “Fragmenten uit de taal van een verliefde” van Roland Barthes en zeg welke stukken u aanspreken, ontroeren... die u beleefd hebt en waarvan u kunt getuigen.

Neem tenslotte vier voortreffelijke acteurs... Meng alle ingrediënten...en speel het leven af, speel de liefde in playback... Nu wordt de playback werkelijkheid: een opwindend liefdesspel, zacht en wreed tegelijkertijd. De playback is een spektakel over onszelf, de wereld, vreugde en verdriet in een oneindige lus die steeds weer herbegint.

Supported by Taxshelter.be

exen1.jpg

EXEN

van Tim Mielants
les_miennes_2.jpg

LES MIENNES

van Samira El Mouzghibati
ici_je_legue.jpg

ICI JE LÈGUE CE QUI NE M'APPARTIENT PAS

van Habib Ben Tanfous
logo_inverse

Download...