Théâtre

LES LIANES
90 minutes

‘LES LIANES’ vertelt over een wereld die uitsterft en 350 jaar later weer opleeft. Dit dystopisch stuk is een ode aan de verbeelding die schaamteloos ageert en reageert. De acteurs, technici en muzikanten spelen zichzelf en vertegenwoordigen een transformatie van wat mogelijk is. Enkel het biologische, het plantaardige en het softwarematige zullen nog bestaan. Het is een bevrijding van alle zintuigen, van alle materialen. Dit stuk begint daar waar gedachten botsen in een subliem en grappig niets. We zullen eindelijk beter kunnen zien in het donker.

137 FACONS DE MOURIR
120 minutes

Wat als de dood meer dan een biologisch einde zou zijn? Wat als je een oneindig aantal overlijdens kon optellen, combineren en tegen elkaar uitspelen. Wat als die overlijdens een leven zouden markeren zonder het te stoppen, maar het juist zouden voeden? Fysieke, mentale, intieme, sociale, maatschappelijke, symbolische en denkbeeldige overlijdens ... Passages en omwentelingen die de voortdurende transformatie van een bestaan - of van een systeem - inluiden vóór die grote dood waaraan niets of niemand ontsnapt.

In ‘137 façons de mourir’ analyseert Virginie Strub ‘hoe we doodgaan’. Zonder rekening te houden met wie, wanneer of waar, de voortekenen of de resultaten. Een theatervoorstelling met een atypische, fysieke taal die de mogelijkheden van de dood als een grondstof ontleed.

KOSMOS
60 minutes

Wie heeft zich nog nooit afgevraagd wat er vroeger was? Voor de prehistorie, voor de dinosaurussen, voor de Big Bang?

Kosmos verwelkomt de eeuwenoude onzekerheid van deze vragen zonder definitieve antwoorden, vragen die al tot de verbeelding spreken sinds de mens voor het eerst naar de sterrenhemel keek ... Sinds het begin der tijden zoeken we samen naar een antwoord op die prangende vragen rond kampvuren, in kerken, in cafés, in laboratoria en in theaters. En sinds mensenheugenis verzint de mens, bij gebrek aan antwoorden, dan maar verhalen ...

https://www.youtube.com/watch?v=NP0OOo9bmpQ&feature=youtu.be

PATRICIA
60 minutes

Patricia, dat zijn drie verhalen in één. Het verhaal van een vader, Jean Iritimbi, die 10 jaar eerder vluchtte naar Niagara en daar Patricia ontmoet. Zij nodigt hem uit om bij haar in te trekken. Jean verzwijgt dat hij een vrouw en dochters heeft, tot hij hoort dat zij hun lot in de handen van mensensmokkelaars hebben gelegd om Jean te volgen. Jean gaat meteen op zoek naar zijn gezin, maar vindt enkel zijn dochter Vanessa terug. Hij vertrouwt Vanessa toe aan Patricia en zoekt verder naar de rest van zijn gezin. Patricia, dat is ook het verhaal van een vrouw, Patricia, die nooit kinderen heeft gehad en plots, van de ene dag op de andere, de rol van surrogaatmoeder krijgt toebedeeld.

SI J'ETAIS MOI
90 minutes

De voorstelling ‘Si j’étais moi’ past met zijn bijtende, kritische ondertoon perfect binnen het genre van satirische komedie.

Hoewel scherpe observatie en documentatie van de werkelijkheid niet mochten ontbreken in de beginfase van dit project, werd het eindresultaat een niet-realistisch, niet-psychologisch stuk. Een voorstelling die schertsend kritiek uit op onze tijd en de doctrine van de gangbare filosofie vrolijk parodieert.

Een satire met een episch startpunt. We volgen de met alcohol doordrenkte trip van een vrolijk drietal. De reis van de protagonisten start en eindigt op hetzelfde punt, maar wordt onderbroken door conflicten, absurde situaties en zelfs stukken van dromen, als een voorstelling van het onderbewustzijn van de mens.

SKRIK
90 minutes

Met SKRIK biedt Elisabeth Woronoff ons een blik in het hoofd van een vrouw die slachtoffer werd van verkrachtingen als kind. De kijker beleeft mee hoe de lang verdrongen herinneringen plots ongenadig opduiken uit haar onderbewustzijn. Deze multidisciplinaire voorstelling combineert muziek, kunst en een groep van acteurs en niet-acteurs en schetst zo een universum dat zweeft tussen fictie en documentaire waarin de sporen van een trauma jaren later weer naar boven komen

WE GOTTA GET OUT OF THIS PLACE
90 minutes

‘We gotta get out of this place’ is de tweede collab tussen Guy Dermul en Pierre Sartenaer. In 2012 schreven en speelden ze al ‘It's my life and I do what I want’ waarvoor ze de prix de la critique kregen voor beste auteur. In dit tweede gezamenlijke project gaan ze dieper in op het concept van illusie. Ze nemen een bewust loopje met de werkelijkheid. Twee mannen met de naam Pierre en Huy, die evengoed Bouvard & Pécuchet, Mercier & Camier, Laurel & Hardy, Beavis & Butt-head, Arthur & Jean-Paul (Schopenauer & Sartre) konden heten. Overrompeld door hun onbegrensde vastberadenheid en naïeve perceptie zwerven ze langs de meanders van het denken en het bestaan.

CHRISTOPHE QUELQUE CHOSE
90 minutes

Christophe Iets, voormalig neurowetenschapper gespecialiseerd in geheugenstoornissen, komt zijn boek ‘Christophe quelque chose’ voorstellen. Hij benadrukt de relativiteit en de ‘plasticiteit’ van onze persoonlijke identiteit aan de hand van de huidige neurowetenschappelijke kennis over het functioneren van onze hersenen.

Zijn boekvoorstelling wordt opgeluisterd met opnames die hij maakte tijdens de behandeling van een van zijn patiënten, Jeanne Licht. Deze voormalige actrice kan, na een hersentumoroperatie, geen nieuwe herinneringen meer creëren …

Terwijl hij de relativiteit van onze identiteit analyseert, onthult Christophe Iets, beetje bij beetje en bijna tegen zijn eigen wil in, de onrustige symbiotische relatie tussen hem en Jeanne Licht/zijn patiënte.

BELVEDERE
90 minutes

Hoewel onze democratie een van de twaalf meest succesvolle democratieën zou zijn, gaat 20% van de burgers niet naar het stemhokje, stemt blanco of ongeldig, ondanks de stemplicht ... Deze kiescategorie is procentueel gezien even groot als de eerste Waalse partij!

Tel daarbij het gebrek aan vertrouwen van de burgers in de instellingen en de vertegenwoordigers ervan dat de burgers dat steeds vaker openlijk wordt geuit. Je zou zomaar kunnen concluderen dat we vandaag warm noch koud worden van het democratische systeem.

RIGOR MORTIS
90 minutes

"Rigor Mortis" is een origineel werk van Ahmed Ayed. Dit toneelstuk, vertolkt door 1 vrouw en 2 mannen, behandelt thema’s zoals dood, verdriet, verlies, rouw en herdenking.

titina_1.png

TITINA

de Kajsa Naess
harvest.png

HARVEST

de Ely Dagher
mini_ver.png

MINI-VER

de Ariane Buhbinder
love_is_not_an_orange.png

LOVE IS NOT AN ORANGE

de Babara Otilia
logo_inverse

Chargement...